Uw winkelwagen is leeg.
Foto : Thomas Roger
Vanaf haar eerste stappen aan de kunstacademie tot aan haar ontdekking van keramiek, verkent Clara Valdes materiaal en beweging met gevoeligheid en poëzie. Gefascineerd door de aarde en de relatie met gesteente, maakt zij van de tafel haar speelterrein, waar functionaliteit, samen delen en esthetiek samenkomen. Als autodidact op het gebied van keramiek vervaardigt ze met de hand borden en karaffen, waarbij ze de voorkeur geeft aan spontaniteit, texturen en organische vormen. Haar werk vindt weerklank bij Sessùn Alma, dat voor haar een zonnig en tijdloos universum belichaamt en tegelijkertijd een omgeving van vertrouwen en expressie biedt. We ontmoeten een ontwerpster voor wie elk object een verhaal vertelt en elke beweging het materiaal onthult.
Kun je ons iets vertellen over je loopbaan en de stappen die je naar je huidige werkzaamheden hebben geleid?
Tijdens kunstlessen in de avond besloot ik om toelatingsexamen te doen voor verschillende
kunstacademies. Ik kwam terecht op de Haute École des Arts du Rhin met de wens om me
te specialiseren in design. In de beginjaren koos ik voor de richting Design Process, waar
het eindresultaat niet zo belangrijk was, maar waar het proces belangrijker was dan de
vorm. Ik heb diverse materialen onderzocht en kwam tot de conclusie dat de relatie met
gesteente, met ruwe materialen, het medium was dat ik wilde onderzoeken.
Tegelijkertijd ben ik begonnen met het schrijven van mijn scriptie. Al snel werd de maaltijd mijn
speelterrein. Ik hou van wat de tafel uitstraalt: de band met voedsel, de gezelligheid, de
uitstraling, het delen, de esthetiek, het praktisch nut. De tafel is een plek waar beslissingen worden genomen. Het voelde dan ook als een logische stap dat ik me op keramiek ging
richten. Aarde is het materiaal waar voedsel in wordt bewaard; het is het perfecte materiaal voor tafelgerei vanwege zijn fysieke en thermische eigenschappen en omdat het geschikt is voor contact met voedsel. Ik heb het mezelf daarom aangeleerd en heb geprobeerd om deze materie en het proces ervan te begrijpen. Geleidelijk aan heb ik me steeds meer toegelegd op tafelobjecten, met een voorkeur voor borden en karaffen.
Hoe is je samenwerking met Sessùn tot stand gekomen en wat betekent deze band voor jou, zowel artistiek als persoonlijk?
Onze samenwerking met Sessùn Alma kwam op een cruciaal moment in mijn werk in het atelier. In januari 2025 had ik voor het eerst contact met mevrouw Marie Veidig (curator voor het merk). Drie jaar na het behalen van mijn masterdiploma bevond ik me in een overgangsperiode in mijn carrière, tussen losse baantjes en werken in het atelier. Ik was bezig met het leggen van de basis van mijn werk als ontwerper. Deze samenwerking getuigt van vertrouwen in mijn werk, door middel van een merk dat ik altijd heb bewonderd. Sessùn
vertegenwoordigt al jarenlang ambachtslieden die mij inspireren, evenals een zonnig, tijdloos en duurzaam universum. Het is daarom een waar genoegen om eraan deel te mogen nemen.
Wat zijn je belangrijkste inspiratiebronnen, zowel op het gebied van kunst en ambacht als in je dagelijkse leven en je omgeving?
De tafel! Ik heb een hele sterke affiniteit met de maaltijd. Het geeft me de mogelijkheid om het bewerken van de grond, het landschap, ons klimaat en de seizoenen te begrijpen door middel van ontmoetingen die mijn werk verrijken. Ik hecht veel waarde aan gezelligheid, het samen delen en de uitwisselingen die daaruit voortvloeien. Ik vind het ook belangrijk om onze zintuigen te prikkelen: de relatie tot aanraking, het visuele, de materie, de kleur. Op deze manier kan ik verschillende ambachten ontdekken, van keramiek tot glas, metaal en textiel. Vanuit de wereld van de tafel kan ik me ook verdiepen in de evolutie van onze voorwerpen, in de band met voedsel die al bestaat sinds het begin der tijden, en om meer te leren over de evolutie van onze gewoonten en gebruiken. In mijn dagelijks leven kan ik aan de hand van de tafel mijn smaak en waarden ontwikkelen door een standpunt in te nemen in mijn voedingskeuzes.
Wat is je allereerste herinnering aan creativiteit?
Mijn eerste herinnering aan creativiteit dateert uit mijn kindertijd. Ik heb altijd graag dingen gebouwd, geknutseld en bloemenparfums en moddertaarten gemaakt. Maar ik denk dat mijn eerste creaties verband hielden met muziek. Al sinds mijn vroege jeugd speel ik klassiek gitaar. Ik hou van dit instrument waarmee ik mijn emoties kan uiten, en waarmee ik een zekere discipline kan ontwikkelen in het leerproces en anderen kan inspireren of laten dromen.
Is er een voorwerp dat je altijd in je atelier bewaart met een bijzonder verhaal?
In mijn atelier hangt een keramieken sleutelketting, gemaakt door mijn vriendin Jane. Die neem ik van atelier naar atelier met me mee. Ik zie het als een soort talisman die me beschermt.
In je werk combineer je aarde, jesmoniet en experimenten met mineralen. Hoe selecteer je je materialen aan het begin van een nieuw project?
Ik ontwerp mijn objecten graag op een spontane manier. Ik heb vaak geprobeerd natuurlijke cycli na te bootsen door hun processen te imiteren. Aanvankelijk zocht ik naar stenen die ik in klei goot om ze vervolgens in jesmoniet en steenpoeder te gieten. Ik realiseerde me echter al snel dat het reproduceren van reeds bestaande artefacten niet logisch was. Ik heb daarom geprobeerd te begrijpen wat mij zo aanspreekt in mineralen. Ik ben tot de conclusie gekomen dat ik een voorkeur heb voor ruwe materialen, eenvoudige handelingen en oneffenheden. Ik selecteer mijn materialen vanwege hun plasticiteit; ik geef er de voorkeur aan om zoveel mogelijk met mijn handen te werken en zo min mogelijk met gereedschap of machines. Momenteel werk ik met klei, omdat het een natuurlijke grondstof is waarmee ik met de hand gebruiksvoorwerpen voor voedsel kan maken. Maar ik ben ook geïnteresseerd in het verkennen van andere schalen en materialen, en daarom ben ik op zoek naar alternatieve materialen waarmee ik mijn creatieve visie kan uiten.
Op welk werk of object dat je hebt gemaakt ben je op dit moment het meest trots?
Ik vind het heerlijk om wolkenborden te maken. Ze ontstaan in de holte van mijn hand, vanuit een bol klei; de rondingen verschijnen terwijl ik het materiaal bewerk. Ik gebruik geen gereedschap of sjabloon. Ze zijn het resultaat van een uitgebreid onderzoek naar de samenstelling van het bord. Ondanks de herhaling van de productie, vervelen ze me nooit: ze zijn zacht en aangenaam voor mijn ogen. Het is een eer om een object te mogen vreproduceren dat me door de jaren heen blijft boeien en waarmee ik mijn techniek kan ontwikkelen.
Heb je toekomstige projecten die je met ons zou willen delen?
Momenteel werk ik aan nieuwe serviescollecties voor Sessùn, met name aan een project rond grote tafelstukken en schalen. Deze objecten worden steeds groter, omdat ik onlangs een grotere oven voor mijn atelier heb aangeschaft. Daardoor kan ik nieuwe vormen bedenken, en dat is zeer inspirerend. Daarnaast ben ik aanwezig op Collectible Brussel voor de nieuwe Tablescapes-lijn. Ik werk ook nog steeds voor restaurant Datil van Manon Fleury en we zijn bezig met het ontwerpen van een nieuwe collectie in samenwerking met Galerie Tabouret op Menorca.
