Uw winkelwagen is leeg.
Du Yuan is afkomstig uit Shenzhen en woont vandaag in Foshan, China. Ze is een autodidactische keramiekkunstenares. Haar praktijk ontstond uit een toevallige ontmoeting en groeide uit tot een diepe, duurzame verbondenheid met klei.
Voor de Sessùn-boetiek in Shenzhen creëerde ze een reeks werken geïnspireerd door de poëzie van het alledaagse: stenen, boomschors, sporen van de oven, maar ook de verfijnde eenvoud van oud Chinees keramiek. De zachte, ronde vormen dragen vaak de afdruk van haar vingers en onthullen een intuïtief gebaar, waarin tijd, herinnering en materie innig met elkaar in dialoog gaan.
We ontmoetten Du Yuan, die de deuren naar haar wereld voor ons opende en haar visie op gebaar, herinnering en de evolutie van haar werk met ons deelde.
Kunt u zich even voorstellen en ons iets vertellen over uw parcours?
Ik ben keramist. Ik ben opgegroeid in Shenzhen en woon nu in Foshan. Ik werk nu al zeven jaar met klei. Ik heb geen keramiekopleiding gevolgd: ik heb keramiek bij toeval ontdekt en wist meteen dat ik er altijd mee zou blijven werken.
Wat zijn uw inspiratiebronnen? Zijn er specifieke kunstenaars of kunststromingen die uw werk beïnvloeden?
Mijn inspiratie haal ik vooral uit mijn omgeving, uit heel eenvoudige en alledaagse dingen: stenen langs de weg, de schors van een oude boom op een erf, de houtas die uit de oven komt. Ook oude Chinese keramiek heeft veel invloed op mijn zienswijze gehad: de strakke lijnen, de sporen van de tijd op het oppervlak, de perfectie ervan. Ik houd van deze natuurlijke, oprechte, bijna stille schoonheid.
Hoe integreert u duurzame en ethische werkwijzen in uw werk?
Keramiek is wezenlijk verbonden met aarde, water en vuur. Ik werk met ruwe klei uit lokale mijnen in Foshan om transport en materiaalverspilling te beperken. Tijdens het bakken maak ik optimaal gebruik van elke ruimte in de oven om warmteverlies te voorkomen. Mijn ontwerpen zijn gemaakt om lang mee te gaan. Voor mij is duurzaamheid geen concept, maar een manier van leven: nemen wat je nodig hebt, gebruiken wat je neemt, en de rest teruggeven aan de aarde.
Hoe is uw esthetische stijl tot stand gekomen? Was er een bepaald moment of een belangrijke ervaring die uw stijl heeft bepaald?
Mijn ontwikkeling op het gebied van keramiek gaat hand in hand met mijn persoonlijke ontwikkeling. Het begon allemaal met nieuwsgierigheid. Van kleine voorwerpen die met thee te maken hebben tot de grote vazen van vandaag: ik ben altijd blijven verkennen en mijn grenzen blijven verleggen. Mijn stijl is op intuïtieve wijze ontstaan: mijn handen zijn vaak sneller dan mijn gedachten. Elke beweging, elke toevoeging van klei wordt een esthetische keuze.
Welke rol spelen creatief onderzoek en experimenteren in uw praktijk?
Ik plan weinig, maar handel snel. Als er een idee in me opkomt, begin ik het vaak al vorm te geven nog voordat ik het volledig heb uitgewerkt. Ik geloof in doen, in wat de praktijk gaandeweg aan het licht brengt.
Voor de nieuwe boetiek in Shenzhen hebt u keramische objecten ontworpen. Kunt u ons daar iets over vertellen en uw creatieve proces beschrijven, van het eerste idee tot het uiteindelijke resultaat?
Shenzhen is een stad die ik door en door ken: ik ben er opgegroeid en er pas op volwassen leeftijd vertrokken. Ik heb altijd een zekere afstand gevoeld ten opzichte van grote steden. Voor deze boetiek heb ik zachtere vormen bedacht, met afgeronde contouren, die een gevoel van rust en kalmte uitstralen, iets dat uitnodigender is.
Welke techniek heeft u gebruikt en hoeveel tijd heeft het gekost om de objecten in de boetiek te maken?
Ik maak gebruik van een zeer traditionele techniek waarbij ik met de hand modelleer. Ik houd van de vrijheid die dit biedt, het feit dat ik het rechtstreeks met mijn vingers kan vormgeven en daar sporen van achterlaat. Van het kneden van de klei tot het bakken, via het vormgeven, drogen, glazuren en de laatste schoonmaak: elk stuk vergt bijna een maand werk.
